طراحی جدید ایمپلنت دندان در تهران

تاریخ انتشار - ۲۲ دی ۹۷

ایمپلنت نوین و باکیفیت در تهران

ایمپلنت دندان در تهران در سالهای اخیر به طور فزاینده ای محبوب شده است. هدف اصلی ایمپلنت دندانی در مطب دندانپزشکی دکتر محمدی این است که بقای طولانی مدت ایمپلنت و دندان را تضمین کنند. به همین دلیل مهم است که استخوان اطراف گردن ایمپلنت دندان در تهران حفظ شود، زیرا برای دستیابی به حمایت مطلوب استخوان از ایمپلنت و پایداری لثه در طول زمان بسیار مهم است. حفاظت از ریج آلوئولار باعث افزایش اندازه و تشکیل پاپیلای دندانی و بهبود زیبایی دندان و در بلند مدت می شود .
دکتر شهاب محمدی در سال 1385 از دانشگاه تهران فارغ التحصیل شده اند و دارای سابقه 10ساله در زمینه همکاری با مطبوعات تخصصی علمی و پایان نامه برگزیده سال 1384 در بررسی تاثیرات ورزش حرفه ای بر آسیب های وارده به منطقه زیبایی دندان ها هستند. ایشان در حال حاضر با مرکز پزشکی فیفا در ایران (ایفمارک) همکاری دارند و دندانپزشک مورد اعتماد فدراسیون‌های ورزشی مختلف هستند.

عوامل موثر بر ایمپلنت دندان در تهران

عوامل مرتبط با کاهش استخوان کرستال در اطراف ایمپلنت دندان عبارتند از زمان قرار دادن ایمپلنت (پس از کندن دندان یا با تاخیر)، موقعیتی که ایمپلنت در آن قرار داده می شود (در سطح استخوان کرستال یا زیر آن) و طراحی ایمپلنت ایمچلنت دندان.
مطالعات قبلی نشان داده است که در طی اولین ماه های پس از از دست دادن دندان، استخوان فک و دندان دوباره بازسازی می شود. تحلیل استخوان و تغییر بافت نرم فک بعد از استخراج می تواند زیبایی و عملکرد ایمپلنت انجام شده توسط دکتر محمدی را به خطر بیندازد.  

هزینه و قیمت ایمپلنت دندان با کیفیت در تهران

تحقیقات زیادی بر روی حفظ استخوان اطراف هزینه ایمپلنت با کیفیت در تهران و شهرک غرب و ارزیابی عوامل احتمالی در حفظ آن ایمپلنت دندانی ، انجام شده است. در این راستا، به نظر می رسد که طراحی ایمپلنت توسط جراح و دندانپزشک متخصص (دکتر محمدی) و پایه (abutment) آن بر تحلیل استخوان کرستال و تعمیر مجدد بافت نرم تاثیر می گذارد و ممکن است در تعیین میزان تحلیل استخوان در اطراف ایمپلنت نقش داشته باشد. طراحی ایمپلنت در شهرک غرب شامل تعدادی از متغیرهای طراحی مانند طول، قطر، زبری سطح و هندسه ایمپلنت است .
مشاوره رایگان دندانپزشکی در تهران

کاشت ایمپلنت دندان ارزان در تهران

مشاهده شده است که ایمپلنت دارای طراحی میکرو-دندانه می تواند استخوان اطراف ایمپلنت را حفظ کند. به نظر می رسد میکرو-دندانه به ثبات مکانیکی ایمپلنت و یکپارچه سازی موفق آن کمک می کند. علاوه بر این، تحقیقات نشان داده است که طراحی ایمپلنت ارزان با گردن کوتاه و صاف، تحلیل استخوان را کاهش می دهد و همچنین فلز حاشیه ایمپلنت ارزان قیمت را پنهان می کند که زیبایی را بهبود می بخشد. بنابراین، به نظر می رسد که طراحی گردن ایمپلنت در نتیجه نهایی تاثیر دارد (بخصوص در موارد بحرانی).  
هدف از این مطالعه، مقایسه ضخامت بافت اطراف ایمپلنت و ارتفاع استخوان کرستال است. در این تحقیق یک ایمپلنت جدید با طراحی گردن- مثلثی در مقایسه با یک ایمپلنت با طراحی گردن- معمولی مورد ارزیابی قرار گرفته است.

ویژگی های ایمپلنت یک ایمپلنت ارزان و با دوام در تهران

چهل و هشت ایمپلنت دندان در تهران در این مطالعه مورد استفاده قرار گرفت. ایمپلنت در شهرک غرب و سعادت آباد تهران با توجه به طراحی و قیمت ایمپلنت ارزان در تهران، به دو گروه تقسیم شدند: گروه کنترل با 24 ایمپلنت C1® با گردن معمولی دایره ای (MIS, Barlev Industrial Park, Ahihud Junction, Israel) و گروه آزمون با 24 ایمپلنت V3 ®(MIS,
Barlev Industrial Park, Misgav, Israel)  با گردن مثلثی.  قطر گردن ایمپلنت های V3 ® از قطر بدنه اصلی ایمپلنت کمتر است که هدف آن جلوگیری از تحلیل استخوان در سطح گردن است. همچنین شکل مثلثی گردن برای کاهش تنش استخوانی در این منطقه طراحی شده است. 
دکتر محمدی متخصص ایمپلنت دندان 

تحقیقات آزمایشگاهی ایمپلنت دندان

در این مطالعه شش سگ آمریکایی یک ساله، Foxhound با وزن حدود 14-15 کیلوگرم استفاده شد. آزمایش های حیوان ها نشان داد که سلامت حیوانات خوب و بدون بیماری هستند. سلامت دهان و دندان تمام حیوانات نیز خوب بود. ایمپلنت ها به فک سگ ها در مکان های P2، P3، P4 و M1 قرار داده شدند و در هر نیمه فک، چهار ایمپلنت قرار داده شد ( شکل 2 ). توزیع ایمپلنت ها و موقعیت آنها به صورت تصادفی ( www.randomization.com ) تعیین گردید.

این مطالعه توسط کمیته اخلاق حیوانی دانشگاه مورسیا مورد تایید قرار گرفت و مقررات اروپا و اسپانیا برای آزمایش روی حیوانات و همچنین قوانین کمیسیون اروپا (دستورالعمل 2010/63 / اتحادیه اروپا در حفاظت از حیوانات مورد استفاده برای اهداف علمی) را رعایت می کرد.

 روش جراحی ایمپلنت دندان توسط تیم دندانپزشک دکتر محمدی

10 دقیقه قبل از تجویز بورتفانول (0.2 mg / kg) و مدوتومیدین (7 میلی گرم بر کیلوگرم) به حیوانات ، آسه پرومازین 0.2٪ mg / kg) 1.5) تجویز شد. این مخلوط به صورت عضلانی به ماهیچه چهارسر فمورال تزریق شد. یک کاتتر داخل وریدی در ورید سفالیک قرار داده شد و پروپوفول با سرعت آهسته و ثابت 4/0 mg / kg / min تزریق شد. بیهوشی موضعی در محل جراحی اعمال شد. این روش ها تحت نظارت یک جراح دامپزشک انجام شد. استخراج دندان های فک (P 2 ، P 3 ، P 4   و M 1 ) شصت روز قبل از جراحی انجام شد.. ریشه ها به صورت جداگانه با استفاده از پریوتوم و فورسپس بدون آسیب رساندن به دیواره های استخوانی استخراج شدند. بستن زخم با استفاده از نخ های غیر قابل جذب انجام شد.
حیوانات در طی هفته اول پس از جراحی، آنتی بیوتیک و مسکن دریافت کردند: آموکسی سیلین (500 میلی گرم دو بار در روز) و ایبوپروفن 600 میلی گرم (سه بار در روز) از طریق مسیر سیستمیک. شستشو پس از دو هفته پایان داده شد. سگها 14 روز پس از برداشتن بخیه ها از رژیم تغذیه ای نرم استفاده می کردند.
ایمپلنت ها پس از یک دوره بهبودی دو ماهه کاشته شدند. پس از برش کرستال، یک فلپ کامل ایجاد شد و ایمپلنتها به صورت تصادفی کاشته شدند( با 2 میلی متر استخوان ترمیم شده در فاصله بین انتهای ایمپلنت و صفحه باکال ) ( شکل 3 ).  فلپ ها با استفاده از نخ های غیر قابل جذب بخیه شدند.  

تجزیه و تحلیل فرکانس تشدید (RFA) برای اندازه گیری پایداری ایمپلنت استفاده شد. یک Smartpeg ™ (Integration Diagnostics AB, Göteborg, Sweden)  بر روی هر ایمپلنت پیچ شد و تا حدود  N 5 محکم شد. پروب مبدل  با یک آهنربای کوچک در فاصله 2 یا 3 میلیمتری بالای Smartpeg قرار گرفت و در طول کار ابزار ثابت نگه داشته شد تا زمانی که ضریب ثبات ایمپلنت (ISQ) نمایش داده شود. اندازه گیری ها بلافاصله بعد از قرار دادن ایمپلنت و 12 هفته بعد در لحظه اوتانازی انجام شد.
بخیه ها 2 هفته بعد از جراحی برداشته شد. حیوانات تحت مراقبت پس از جراحی قرار گرفتند، و کنترل پلاک هر روز با استفاده از 12/0 کلرهگزیدین دیگلکوونات انجام شد.
همه حیوانات پس از 12 هفته پس از قرار دادن ایمپلنت توسط تزریق پنتاتال سدیم (Abbott Laboratories، مادرید، اسپانیا) از طریق سرخرگ کاروتید با مخلوط ثابتی از گلوتارالدئید 5٪ و فرمالدئید 4٪ کشته شدند.
ایمپلنت ارزان و با دوام در تهران در مطب دکتر محمدی

آماده سازی بافت شناسی برای ایمپلنت دندان

به محض اینکه جراح دامپزشک، مرگ سگ را تایید کرد، فک حیوان جدا شد و هر منطقه مورد مطالعه با استفاده از ه یک تیغه الماس با سرعت بالا استخراج شد.
نمونه ها در فرمالین قرار داده شد و در یک سری اتانول درجه بندی شده، خشک شدند. نمونه ها با استفاده از اتانول با غلظت های کم و زیاد، 50٪، 70٪، 80٪ و 90٪ برای 15 دقیقه تمیز شدند و خشک شدن سطوح با استون با غلظت 30٪، 50٪، 70٪ و 90٪ در 15 دقیقه هر کدام، و سپس استون 100٪ به مدت 30 دقیقه انجام شد.
ایمپلنت ها و استخوان های اطراف آن با رنگ قرمز Picrosirius (Polysciences Inc.، Warrington، FL، USA) رنگ آمیزی شده است.  
با استفاده از یک تیغه الماس میکرو- برش (Exakt-Apparatebau، Norderstedt، آلمان)، بخش های با ضخامت 100 میکرومتر در جهت وستیبولار-لینگوال در امتداد محور هر ایمپلنت بریده شدند.
ضخامت این قطعه ها با توسط پرداخت با دیسک های کاغذی ریز با دانه بندی شماره 2000 ، به 50 میکرون کاهش می یابد.

 تجزیه و تحلیل بافت شناسی در تهران ایمپلنت دندان توسط دکتر محمدی

سطح استخوان Crestal با تحلیل تصاویر بافتی گرفته شده توسط دوربین فیلمبرداری (3CCD، برلین، آلمان) با بزرگنمایی 10 برابر اندازه گیری شد. تصاویر، دیجیتالی شده بودند (Axiophot-System، Zeiss، Oberkochen، Germany)، و نقاط مرجع بر روی هر تصویر ( برای اندازه گیری فاصله بین نقاط) مشخص شد.
سطح استخوان crestal با اندازه گیری فاصله شانه هر ایمپلنت تا اولین نقطه تماس استخوان به ایمپلنت (BIC) برای هر دو نوع ایمپلنت (V3 ®   و C1 ®   ایمپلنت) تعیین شد
ضخامت بافت باکال و لیگوال از سطح شانه ایمپلنت به خارجی ترین قسمت اپیتلیوم ( شکل 4 ) اندازه گیری شد .
 
اندازه گیری های خطی برای ارزیابی تجدید ساختار استخوان اطراف ایمپلنت و تجدید ساختار بافت نرم اطراف ایمپلنت. IS: شانه ایمپلنت؛ C: اولین تماس استخوان به ایمپلنت؛ IS: سطح ایمپلنت؛ E: خارجی ترین قسمت اپیتلیوم.

 تحلیل آماری هزینه و قیمت ایمپلنت ارزان در تهران

تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از بسته نرم افزاری آماری SPSS 15 انجام شد ® (SPSS Inc.، Chicago، IL، USA). اندازه گیری های بافت شناسی  ایمپلنت به صورت میانگین ± انحراف معیار بیان شد. آزمون آماری ANOVA برای دو گروه انجام شد و با استفاده از آزمون فریدمن با هم مقایسه شدند.   p<0.05 به لحاظ آماری معنی دار در نظر گرفته شد.

نتایج انجام ایمپلنت دندانی در تهران توسط دکتر محمدی

در طول دوره مطالعه هیچ عوارضی برای حیوانات و / یا ایمپلنت ها وجود نداشت و مطالعه بدون هیچ گونه حادثه ای صورت گرفت.
پس از 12 هفته بهبودی، تمام ایمپلنتها با استخوان جوش خورده (osseointegrated) بودند و از این رو برای ارزیابی و تجزیه و تحلیل بافتی مناسب بودند.
میانگین مقادیر پایداری ایمپلنت (ISQ) با استفاده از تجزیه و تحلیل فرکانس تشدید (RFA) برای دو گروه ایمپلنت (مطالعه و کنترل) در جدول 1 نشان داده شده. آزمون فریدمن اختلاف معنی داری بین گروه ها در هر دو مطالعه نشان داد. در ابتدای این مطالعه، میانگین ISQ در گروه V3 ، ( (73/28 ± 2/78) بیشتر بود و اختلاف معنی داری ( p   = 0.048) با گروه C1 ، ( (3.17 ± 69.56) داشت. در هفته 12 ، الگوی مشابهی مشاهده شد و مقدار ISQ در گروه V3به میزان قابل توجهی ( p   = 0.041) در مقایسه با گروه کنترل بیشتر بود ( جدول 1).

مقادیر ISQ

ابتدا

هفته  12

   مقادیرp

میانگین ± SD

میانه

میانگین ± SD

میانه

ایمپلنت C1 ®   (گروه کنترل)

3.17 ± 69.56

69.91

3.42 ± 3.70

71.35

0.17

ایمپلنت V3 ®   (گروه آزمون)

73.82 ± 2.78

70.79

74.02 ± 3.96

74.56

0.21

   P

0.048 *

-

0.041 *

-

-


میانه میانگین ± SD میانه
ایمپلنت C1 ®   (گروه کنترل) 3.17 ± 69.56 69.91 3.42 ± 3.70 71.35 0.17
ایمپلنت V3 ®   (گروه آزمون) 73.82 ± 2.78 70.79 74.02 ± 3.96 74.56 0.21
   P 0.048 * - 0.041 * - -
پس از دوازده هفته بهبودی، تجزیه و تحلیل بافت شناسی ایملنت دندان نشان داد که استخوان دندان با تمام ایمپلنت های ارزان در تهران در سطوح وستیبولار و لینگوال تماس مستقیم است. هیچ بافت نرمی بین استخوان و ایمپلنت مشاهده نشد. در نتیجه بازسازی استخوان، کاهش استخوان کرستال لینگوال و باکال مشاهده شد. این کاهش در گروه کنترل با طرح گردن معمولی بیشتر بود.
میانگین تماس استخوان با ایمپلنت برای هر گروه در هر دو جنبه باکال و لینگوال اندازه گیری شد ( جدول 2 ). اندازه گیری از بالای گردن ایمپلنت (خط IS) تا اولین نقطه تماس استخوان به ایمپلنت (خط C) انجام شد. در گروه آزمون، میانگین در باکال 0.31 ± 0.24 میلیمتر و در لینگوال 0.35 ± 0.14 میلی متر بود؛ در گروه کنترل، 0.28 ± 0.71 میلیمتر در باکال و 0.30 ± 0.02 میلیمتر در لینگوال بود. تجزیه و تحلیل داده ها، اختلاف آماری معنیداری بین گروه ها در هفته 12 در مورد باکال نشان داد ( ص   = 0.0019) اما تفاوت در لینگوال معنی دار نبود( p   = 0.132).  
جدول 2
تغییرات سطح استخوان بین زمان شروع و هفته 12 مطالعه (از بالای طوقه ایمپلنت (خط IS) تا اولین نقطه ی تماس استخوان به ایمپلنت (خط C). تحلیل استخوان (متوسط ± SD)؛ * اختلاف معنی داری را نشان می دهد ( p   <0.05).
هفته12 IS-C

هفته12

IS'-E

بوکال

لينگوال

ایمپلنت V3 ®   (گروه آزمون)

1.98 ± 0.17 میلی متر

0.93 ± 2.43 میلیمتر

ایمپلنت C1 ®   (گروه کنترل)

0.61 ± 2.48 میلیمتر

0.14 ± 2.88 میلیمتر

P

0.0043 *

0.0029 *

ضخامت بافت از بالای شانه ایمپلنت (خط IS') تا خارجی ترین بخش بافت (خط E) اندازه گیری شد. ضخامت بافتی متوسط در گروه آزمون، 0.17 ± 1.98 میلیمتر در باکال و 0.93 ± 2.43 در لینگوال بود و در گروه کننترل 0.61 ± 2.48 میلیمتر در باکال و 0.14 ± 2.88 میلیمتر در لینگوال بود ( جدول 3 ) اختلاف آماری معنی داری بین گروه ها در هفته 12 بر روی باکال ( p   = 0.0043) و لینگوال ( p   = 0.0029) مشاهده شد.  شکل 5   و   شکل 6   نشان دهنده اندازه گیری های به دست آمده برای ضخامت استخوان کرستال و بافت است.  
شکل 5

تغییرات استخوان حاشیه ای بین ابتدا و هفته 12. تحلیل استخوان حاشیه ای (متوسط ± SD)؛ * اختلاف معنی داری را نشان می دهد ( p   <0.05).
شکل 6
 
ضخامت بافت بین ابتدا و هفته 12 مطالعه تغییر می کند. تحلیل ضخامت بافت (میانگین ± SD)؛ * اختلاف معنی داری را نشان می دهد (p   <0.05).
جدول 3
ضخامت بافت بین ابتدا و هفته 12 مطالعه (از بالای شانه ایمپلنت (خط IS) به خارجی ترین قسمت بافت (خط E) تغییر می کند. تحلیل ضخامت بافت (میانگین ± SD)؛ * اختلاف معنی داری را نشان می دهد ( p   <0.05).

نقش دندان پزشک در ایمپلنت دندان با کیفیت و با دوام
مطالعات مربوط به تحلیل استخوان اطراف ایمپلنت دندان جلو و یافته های آنها نشان می دهد که عوامل مرتبط با ایمپلنت، دندانپزشک دکتر محمدی و بیمار در بازسازی استخوان دهان نقش دارند. ویژگی های ایمپلنت با دوام شامل یک سری از ویژگی های میکرو و ماکرو طراحی، از جمله شکل ایملنت، پیکربندی سطح تاج دندان، ویژگی های گردن، و غیره است. به خوبی ثابت شده که میکرو داندانه ها به حفظ استخوان اطراف ایمپلنت کمک می کنند.  

بهترین روش برای ایمپلنت دندانی

در این مطالعه مقادیر ISQ در گروه آزمون V3 بیشتر از گروه کنترل C1 بود. این می تواند به دلیل این واقعیت باشد که مقادیر ISQ را می توان با طراحی ایمپلنت تحت تاثیر قرار داد. بر اساس تحقیقات قبلی، وجود یک ناحیه شیاری در ایمپلنت V3 می تواند منجر به نتایج بهتر ISQ شود. با این وجود، مطالعات بیشتری برای رسیدن به این نتیجه گیری قطعی که برخی از ویژگی های ماکرو- طراحی می تواند ثبات اولیه را بهبود بخشد، لازم است.  
Bratu et al مقادیر مختلفی برای تحلیل استخوان اطراف ایمپلنت هایی که فقط در شکل گردن با هم متفاوت بودند، به دست آوردند. این مطالعه ایمپلنت های دارای گردن میکرو دندانه ای با ایمپلنت های با گردن جلا دیده مقایسه کرد. نتایج حاصله نشان داد تحلیل استخوان پس از 6 ماه در ایمپلنت های دارای گردن میکرو دندانه تقریبا 60٪ کمتر است،. این یافته با یافته های Calvo Guirado و همکاران همراستا است: متوسط تحلیل استخوان پس از پیگیری 3 ساله در ایمپلنت دارای گردن میکرو دندانه ای ، با طراحی مخروطی ، 3.5 میلیمتر است.
به نظر می رسد که زبری سطح نه تنها باعث افزایش تماس استخوان به ایمپلنت می شود بلکه باعث کاهش باز جذب استخوان نیز می شود. شین و همکارانش دریافتند که ایمپلنت دارای سطح خشن و میکرو دندانه (مانند مطالعه حاضر) باعث کاهش باز جذب استخوان می شود.

Abrahamsson مشاهده کرد که تماس استخوان به ایمپلنت در اطراف ایمپلنت های میکرو دندانه ای (8/81 درصد) نسبت به ایمپلنت های بدون میکرو دندانه (8/72 درصد) بیشتر است. این نتایج با نتایج Nickenig و همکارانش همراستاست: یک سطح میکرو دندانه ای می تواند باعث کاهش باز جذب استخوان شود. این نویسندگان یک مطالعه رادیوگرافی برای ارزیابی تحلیل استخوان در ایمپلنت های دارای گردن های مختلف انجام دادند. به عنوان یک نتیجه گیری، مطالعه به شدت استفاده از سطوح زبر و ایمپلنت های میکرو دندانه ای را به منظور حفظ سطح استخوان کرستال ، توصیه می کند.  

یافته های حاضر با مطالعات دیگر که اهمیت شکل گردن را نشان می دهند، همراستا است. در این مطالعه، ایمپلنت در تمام جهات یکسان بود؛ آنها از یک نام تجاری بودند و هر دو دارای ترکیب و پرداخت سطحی (میکرو دندانه ای و سند بلاست شده و سطح اسید اچ- شده) یکسان بودند. بنابراین، تفاوت های مشاهده شده در میزان تحلیل استخوان را نمی توان به هیچ عامل دیگری غیر از شکل گردن نسبت داد. یک ایمپلنت دارای گردن معمولی و دیگری دارای گردن مثلثی است.  

نشان داده شده است که تکنیک پلت فرم سوئیچینگ ، به حفظ بافت اطراف ایمپلنت کمک می کند و باعث کاهش باز جذب استخوان می شود. مطالعات متعددی اثرات پلتفرم سوئیچینگ را بر روی باز جذب استخوان، ( بامقایسه ایمپلنت های دارای طراحی متعارف) مورد بررسی قرار داده اند. Hürzeler نشان داد میانگین تغییرات سطح استخوان از ابتدا تا 1 سال بعد از 0.12 تا 0.40 میلیمتر برای یک گروه سوئیچینگ پلت فرم و از 0.29 تا 0.34 میلیمتر برای گروه کنترل تغییر می کند. این نتایج با نتایج Capiello و همکارانش و Fickl همراستا است: در هنگام استفاده از سوئیچینگ پلتفرم، باز جذب استخوانی کمتر و رفتار بافت اطراف ایمپلنت بهتر است.  

در این مطالعه، کاهش استخوان کرستال در گروه آزمون V3، در مقایسه با گروه کنترل C1 بیشتر بود، که ممکن است به دلیل ضخامت اولیه دیواره ی استخوانی باکال، و همچنین موقعیت افقی ایمپلنت ها در هنگام وارد شدن باشد،. این مسئله توسط مطالعات دیگر نیز تایید شده است .
سطحی (کرستال یا زیر کرستال) که ایمپلنت در آن وارد شده است یکی دیگر از عوامل موثر بر باز جذب استخوان است. شواهد در مورد تاثیر موضع کرستال در کاهش باز جذب استخوان متناقض است. ایمپلنت های این مطالعه در سطح کرستال قرار گرفتند.

نقش اتصال پایه- ایمپلنت در هنگام باز جذب استخوان ها بسیار مهم است. هرمان و همکارانش به این نتیجه رسیدند که ایمپلنت های زیر- کرستال بیشترین باز جذب استخوان را در مقایسه با ایمپلنت های کرستال ایجاد می کنند. بنابراین اگر باز جذب استخوان مربوط به موقعیت پیوند ایمپلنت باشد، هر چه عمق کاشت ایمپلنت بیشتر باشد، پاسخ التهابی بیشتر منجر به افزایش باز جذب استخوان خواهد شد . Hammerle و همکارانش نشان دادند تحلیل عمودی استخوان برای ایمپلنت زیر- کرستال و کرستال، 2.26 میلیمتر و 1.02 میلیمتر است. این نتایج با نتایج Weng و همکاران هم راستا می باشد.  
بعضی از نویسندگان توصیه می کنند که ایمپلنت دو یا سه میلیمتر زیر ریج آلوئولار بخصوص در مناطقی که تاثیر آنها بر زیبایی بیشتر است، قرار گیرند . با این حال، در غیر این مناطق ، توصیه می شود که ایمپلنت در کرستال نصب شود . این کار در مناطقی که نیاز به پشتیبانی بافت نرم دارند، مفید خواهد بود.  

نتیجه گیری

با توجه به محدودیت های مطالعه، نتایج نشان می دهد که در طراحی جدید ایمپلنت با  گردن مثلثی، ضخامت بافت اطراف ایمپلنت نسبت به ایمپلنت با طراحی گردن معمولی، بیشتر است . نتایج نشان داد که ارتفاع استخوان کرستال از نظر باکال، در ایمپلنت های دارای طراحی مثلثی بیشتر است.

مشاوره تخصصی و رایگان کاشت ایمپلنت دندان