کاشت دندان به روش مینی ایمپلنت (mini implant)

تاریخ انتشار - ۱۶ خرداد ۱۳۹۸

کاشت دندان به روش مینی ایمپلنت مانند ایمپلنت معمولی با ایجاد پایه ای برای قرار دادن دندان مصنوعی روی آن انجام می گیرد (البته در صورتی که نیاز به لیفت سینوس نباشد). ساختار مینی ایمپلنت کاملا با ایمپلنت معمولی مشابه است فقط از لحاظ ظاهری کمی کوچکتر و حدود 1.8 تا 3.3 میلی متر است. 
مینی ایمپلنت از یک پایه تیتانیومی که درون استخوان فک کاشته می شود تشکیل شده که انتهای فوقانی آن یک گوی کوچک و یک سوکت همراه با حلقه پلاستیکی قرار گرفته که وظیفه چسباندن دندان به پایه را برعهده دارد. 

چرا مینی ایمپلنت

اولین موردی که نیاز به استفاده از مینی ایمپلنت می شود به دلیل نبود فضای کافی در لثه می شود. باید بدانیم که برای پایه هر ایمپلنت دندان نیاز به حدود ۶ میلی متر فضای لثه بین ۲ دندان کناری هست. در واقع هر پایه یک ایمپلنت معمولی حدود ۳ میلی متر است و پایه هر ایمپلنت باید حدود ۱.۵ میلی متر از پایه دندان های کناری فاصله داشته باشد که در مجمع ۶ میلی متر برای قرار دادن هر ایمپلنت لازم است. ولی گاهی این فضا برای انجام ایمپلنت نیست، در این زمان دندانپزشک از مینی ایمپلنت استفاده خواهد کرد تا پایه ایمپلنت به ریشه دندان های کناری آسیبی وارد نکند.
دومین موردی که نیاز به ایمپلنت می باشد عدم وجود استخوان کافی در فک و زیر لثه می باشد که معمولا می تون این عارضه را با لیفت سینوس و جراحی پودر استخوان از بین برد ولی بعضی از بیماران علاقه ای به انجام این جراحی ندارند و از این رو دندانپزشک مجبور می شود تا از مینی ایمپلنت استفاده کند.

مینی ایمپلنت ۱

مراحل کاشت دندان به روش مینی ایمپلنت

اولین و مهمترین مرحله کاشت دندان، معاینه توسط دندانپزشک، انجام آزمایشات و عکسبرداری های لازم و انتخاب مناسبترین نوع کاشت پس از مشورت با متخصص است. در این مرحله پزشک متخصص، دهان، دندان و یا دندان مصنوعی شما را در صورت وجود معاینه کرده و گاهی اوقات عکسبرداری با اشعه ایکس یا سی تی اسکن را به شما توصیه می کند (عکس CBCT و عکس رادیولوژی) تا با بررسی نتایج این عکس ها، جایگاه عصب ها یا هر بافت مهم دیگری در فک شما را تشخیص دهد و بتواند اندازه ایمپلنت و موقعیت قرارگیری آن را نیز معین کند. شما نیز می توانید سوالات خود را در مورد طول مدت درمان، هزینه، نحوه انجام عمل و مزایا و معایب آن از او بپرسید. 
در مرحله بعد دندانپزشک یک عمل جراحی روی لثه شما انجام می دهد تا پایه تیتانیوم را در استخوان فک شما بکارد. البته عمل جراحی مینی ایمپلنت به اندازه ایمپلنت معمولی عمیق نیست. برای شروع، ابتدا بی حسی موضعی در محل عمل استفاده می شود. سپس دندانپزشک با اطمینان از آماده بودن بیمار، بافت لثه را بریده و با استفاده از مته، سوراخ پایلوت را در استخوان فک برای کاشت پایه ایمپلنت ایجاد می کند. در صورت نیاز، سوراخ با استفاده از دریل، عمیقتر و با مته هایی با سایزهای مختلف، پهن تر می شود. سپس ایمپلنت با ابزارهای مناسب مانند آچار و دریل، داخل حفره پیچ شده و محکم می شود. چون محل اتصال یا اباتمنت به شکل یک گوی در خود ایمپلنت تعبیه شده، معمولا چند دقیقه پس از کاشت پایه در لثه، پروتز تاج دندان روی پایه قرار می گیرد و نیازی نیست که هفته ها یا ماهها منتظر نصب آن باشید (البته به شرطی که تاج ایمپلنت با روش دیجیتال از قبل طراحی شده باشد). ضمائم فلزی اتصال دندان پروتزی (اباتمنت)  با یک حلقه لاستیکی به پایه متصل شده است. همین ضمائم اتصال فلزی (اباتمنت) موجب می شود که پروتز به طور کامل به ایمپلنت های جدید متصل شود و محکم و راحت در جای خود قرار بگیرد. این ضمائم کار برداشتن و گذاشتن دندان های پروتزی را نیز راحت می کند.

جنس مینی ایمپلنت

مینی ایمپلنت نیز مانند ایمپلنت معمولی از آلیاژ تیتانیوم ساخته می شود. این آلیاژ می تواند یک پایه بسیار محکم و با دوام ایجاد کند که به خوبی با استخوان فک جوش می خورد. 
زیرکونیا نیز جدیدا به عنوان یک گزینه غیرفلزی مطرح شده است که هزینه و مناسب بودن آن برای جایگزین شدن با آلیاژهای فلزی همچنان در حال بررسی است.

عوارض بعد از انجام مینی ایمپلنت

بعد از کاشت مینی ایمپلنت باید طی دو تا سه روز آینده انتظار عوارضی مانند ورم کردن لثه و صورت، کبودی پوست، خونریزی خفیف و احساس درد و ناراحتی در محل عمل را داشته باشید. برای کاهش درد می توانید با مشورت پزشکتان از مسکن های مناسب استفاده کنید. 

مدت زمان ریکاوری پس از انجام مینی ایمپلنت

یکی از مزایای مهم کاشت دندان به روش مینی ایمپلنت، مدت زمان ریکاوری کوتاه آن است. چون عمل جراحی عمیقی داخل استخوان فک انجام نمی گیرد؛ معمولا بعد از حدود یک ماه، لثه و بافت اطراف آن کاملا بهبود می یابند. عوارض ناشی از عمل مینی ایمپلنت تقریبا پس از 3 تا 7 روز به طور کامل برطرف شده و پس از 2 تا 4 هفته نیز بیمار کاملا بهبود می یابد. البته پایه ایمپلنت زیر لثه نیاز به زمانی حدود 3 ماه دارد تا به طور کامل با استخوان جوش بخورد. اما این روند تاثیری در زندگی روزمره بیمار نخواهد داشت.

مقایسه مینی ایمپلنت و ایمپلنت معمولی 

روشهای مختلفی مانند بریج، گذاشتن دندان مصنوعی یا کاشت دندان به روش ایمپلنت برای پرکردن جای دندان خالی وجود دارد. اما نکته مهم این است که در روش بریج و گذاشتن دندان مصنوعی، دندان ساخته شده روی سطح لثه قرار می گیرد در حالیکه در روش ایمپلنت، دندان کاملا درون استخوان  فک کاشته می شود.
روشهای ایمپلنت نیز بسته به ضخامت پایه ای که در لثه کاشته می شود به سه نوع مینی ایمپلنت (حدود 1.8 تا 3.3 میلی متر)، میدی ایمپلنت(حدود 3.30 تا 4.30 میلی متر) و ایمپلنت معمولی یا استاندارد (حدود 4.6 تا 6 میلی متر) تقسیم می شوند. کاشت دندان با روش ایمپلنت معمولی از دهه1980 تاکنون توسط دندانپزشکان مورد استفاه قرار گرفته اما روش مینی ایمپلنت تنها حدود یک دهه است که به کار برده می شود. البته مینی ایمپلنت به سبب داشتن اندازه کوچکتر، جراحی ساده تر و بهبود سریعتر، محبوبیت بیشتری در بین بیماران پیدا کرده است. همچنین مینی ایمپلنت برخلاف ایمپلنت به جای دو جزء فقط از یک جزء تشکیل شده است طوریکه اباتمنت روی پایه سوار شده و از آن جدا نیست.
به طور کلی علامه بر تفاوت در اندازه ظاهری که پیش از این به آن اشاره شد؛ می توان موارد زیر را به عنوان اصلی ترین تفاوت های مینی ایمپلنت و ایمپلنت معمولی در نظر گرفت:
- هزینه
هزینه ایمپلنت تقریبا با ایمپلنت معمولی برابر است ولی شاید گاهی شاهد تفاوت قیمت هم باشیم.
- زمان عمل و ریکاوری
قراردادن مینی ایمپلنت تقریبا با ایمپلنت معمولی برابر است ولی گاهی تغیرات کوچکی در نحوه انجام و شاید مراحل پس از درمان داشته باشیم.
- قابلیت تغییر
مینی ایمپلنت ها نسبت به ایمپلنت های معمولی قابلیت تغییر کمتری دارند چون اباتمنت از قبل به پایه متصل شده و امکان برداشته شدن ندارد. در صورتیکه اباتمنت در ایمپلنت های معمولی قابل برداشت و تعویض است.  
- استحکام
مینی ایمپلنت نسبت به ایمپلنت معمولی با سطح کمتری از لثه و استخوان درگیر می شود بنابراین استحکام آن نیز به اندازه ایمپلنت معمولی نیست. 

مینی ایمپلنت و ایمپلنت معمولی

کاربرد مینی ایمپلنت

مینی ایمپلنت زمانیکه استخوان فک در قسمتی که دندان از بین رفته به اندازه ای نباشد که بتوان ایمپلنت معمولی را در آن کاشت طوریکه در نهایت موجب شکستن استخوان شود یا به درستی به استخوان جوش نخورد، می تواند گزینه مناسبی باشد. کاشت دندان به روش مینی ایمپلنت در این شرایط با اطمینان بیشتری انجام خواهد گرفت و مشکلات کمتری در طولانی مدت ایجاد خواهد کرد.
مینی ایمپلنت را می توان برای همه نوع دندانی که باید جایگزین شود به کار برد اما طبق گفته آکادمی دندانپزشکی ایمپلنت آمریکا، استفاده از مینی ایمپلنت برای دندان های پیش که فشار کمتری هنگام جویدن به آنها وارد می شود مناسب تر است. همچنین استفاده از مینی ایمپلنت برای پرکردن جای خالی یک دندان متداول تر از چند دندان خالی کنار هم (مثلا ردیف 2 یا 4 تایی) است. البته ارتودنتیست ها نیز گاهی اوقات از مینی ایمپلنت به عنوان لنگر موقت ارتودنسی (TDA) به منظور ایجاد تکیه گاه و کمک به تراز نگه داشتن دندان ها استفاده می کنند.

دوام و عمر مینی ایمپلنت

کاشت دندان به روش مینی ایمپلنت روش جدیدی است که تنها چند سال از کاربرد آن می گذرد. بنابراین میزان دوام آن در بلند مدت هنوز مشخص نشده است. آنطور که پیش بینی می شود؛ می توان از مینی ایمپلنت به طور دائم بدون هیچ مشکلی استفاده کرد اما ممکن است دوام آن دقیقا مشابه با ایمپلنت معمولی نباشد. این دوام بیشتر به خود بیمار و نحوه مراقبت او از دندان نیز بستگی دارد.

تعداد پایه های مورد نیاز برای مینی ایمپلنت کامل هر دو فک 

تعداد ایمپلنت هایی که باید در هر دو فک تعبیه شود کاملا بستگی به شرایط اختصاصی هر فرد دارد. در صورتیکه مینی ایمپلنت فقط به جای یک دندان کاشته شود؛ یک پایه نیز کفایت می کند. اما معمولا برای یک ردیف 3 تا 4 تایی از دندانها از 2 پایه استفاده می شود.
اگر بخواهیم از مینی ایمپلنت به عنوان دندان مصنوعی کامل استفاده کنیم، معمولا 4 پایه در استخوان فک پایین و 6 پایه در استخوان فک بالا کاشته می شود.

مینی ایمپلنت دندان

هزینه مینی ایمپلنت

هزینه همواره یکی از مهمترین نگرانی های بیمارانی است که قصد دارند کاشت دندان انجام دهند. هرچند که هزینه انجام ایمپلنت بسته به شرایط هر شخص متغیر است اما گاهی هزینه مینی ایمپلنت کمتر از هزینه ایمپلنت معمولی است (گاهی هم برابر است). البته اگر چند مینی ایمپلنت را همزمان انجام دهید صرفه جویی بیشتری در هزینه ها خواهید کرد. زمان هایی هم وجود دارند که هزینه مینی ایمپلنت در فک بالایی نیز کمی بیشتر از فک پایین است. 

مزایای مینی ایمپلنت

- عدم نیاز به جراحی فلپ پیچیده
- استفاده از روش های کم تهاجمی با زمان بهبودی کوتاهتر
- عمل جراحی ساده تر بدون نیاز به پیوند استخوان
- عدم نیاز به چسباندن
- احساس درد کمتر و راحتی بیشتر در بیمار
- هزینه کمتر
- دائمی بودن
- اصلاح لبخند و ایجاد حس اعتماد به نفس 

معایب مینی ایمپلنت

- نیاز به طول مناسب استخوان زیر لثه
- استحکام کمتر نسبت به ایمپلنت معمولی
- سایش در اثر دندان قروچه
اگر ازجمله افرادی هستید که زیاد دندان قروچه می کنید مینی ایمپلنت اصلا گزینه مناسبی برای شما نیست.
- امکان پس زدن یا جوش نخوردن با استخوان فک
- امکان نیاز به تعویض یا تنظیم مجدد دندان پروتزی هر چندسال یکبار

مراقبت های بعد ازکاشت دندان به روش مینی ایمپلنت

از دندان های پروتزی پس از مینی ایمپلنت باید مانند دندان طبیعی مراقبت کرد. کشیدن نخ دندان یک بار در روز و مسواک زدن با خمیردندان دو بار در روز از جمله این مراقبت هاست. زمانیکه لثه پس از انجام مینی ایمپلنت همچنان حساس است بهتر است از مسواک های بسیار نرم استفاده کنید. 
- میزان فعالیت: بهتر است بلافاصله پس از ترک دندانپزشکی مابقی روز را استراحت کنید و از انجام فعالیت های شدید مثل ورزش ایروبیک تا 3 روز خودداری کنید.
- خونریزی: معمولا خونریزی شدیدی بعد از کاشت دندان مشاهده نمی شود اما اگر خونریزی غیرعادی مشاهده کردید حتما با پزشک خود تماس بگیرید.
- تورم: طبق دستوراتی که پزشک به شما می دهد عمل کنید تا ورم کمتری داشته باشید. می توانید با فواصل زمانی 20 دقیقه از کیسه یخ روی صورت خود استفاده کنید. به هیچ وجه صورت خود را نبندید. هیچ چیز داغی ننوشید و تا زمانیکه بی حسی دارید غذای سفت نیز نجوید. 
- تغذیه: توصیه می شود که حین درمان رژیم تغذیه مناسبی داشته باشید. بهتر است روز عمل بیشتر مایعات سرد مثل چای سرد، میلک شیک، آب سیب، ماست یخی و آب خنک بنوشید. اصلا از نی استفاده نکنید. یک روز پس از جراحی شروع به خوردن غذاهای جامد کنید اما از خوردن غذاهای سفت و چیپسی مثل کرانچی، آجیل، پاپ کورن، سیب و غیره خودداری کنید. اگر دندانهای پیش خود را مینی ایمپلنت کرده اید هیچ چیزی را با آن گاز نزنید. 
- بخیه ها: اگر بافت لثه تان بخیه زده شده نگران نباشید. این بخیه ها بعد از ۲ هفته با کمک دندانپزشک از دهان شما خارج خواهند شد. اصلا با زبانتان یا با مسواک با هر وسیله دیگری بخیه ها را نکنید. این کار بهبود یافتن شما را به تاخیر می اندازد. اگر روز عمل متوجه شدید که بخیه ها بیرون افتاده اند؛ فورا با پزشکتان تماس بگیرید.
- بهداشت دهان: حفظ بهداشت دهان و دندان تاثیر بسیار زیادی روی بهبود سریعتر شما دارد. دستورالعمل های پزشکتان را در خصوص مسواک زدن و نخ دندان کشیدن در سطوحی که عمل جراحی نشده اند نیز جدی بگیرید. استفاده از دهانشویه نیز به منظور جلوگیری از رشد باکتری بسیار مهم است. از فردای جراحی روزی دوبار از دهان شویه استفاده کنید.
- توصیه های نهایی: به هیچ وجه زبانتان را روی محل عمل نگذارید. لبتان را نیز به منظور دیدن جای عمل به عقب نکشید. از داروهایی که برایتان تجویز شده طبق دستورالعمل پزشک استفاده کنید. بهتر است حداقل به مدت 5 روز از سیگار کشیدن اجتناب کنید. دیدن کبودی به رنگ سیاه یا آبی تیره در محل عمل طبیعی است پس با دیدن آنها نگران نشوید.
اگر همچنان در انتخاب روش ایمپلنت تردید دارید، می توانید با یک جلسه مشاوره رایگان با دکتر شهاب محمدی – ایمپلتولوژیست و جراح – نفر بعدی باشید که از مزایای ایمپلنت دندان بهره می برید.

مشاوره رایگان دندانپزشکی